ამირან ხაბაზი (1953-2021) – პოეტი, პროზაიკოსი. აკაკი წერეთლის პრემიის ლაურეატი. დაიბადა 1953 წლის 24 აგვისტოს, ქობულეთის რაიონის სოფელ აჭყვისთავში. 1984 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. ამირან ხაბაზის ლექსების პირველი კრებული – „შვიდფერი“ – 1979 წელს გამოიცა. ავტორია კრებულებისა: „ჩურჩული“ (1983), „მიწიდან ცისკენ“ (1987), „ლექსის ფარდაგი“ (1990), „სულ საქართველო მეძახდა“ (1996), „თუთა გონიოს გალავანში“ (1998), „ავტოპორტრეტი ფორთოხლებით“ (2001), „ჯიშის სიმღერა“ (პროზა, 2002), „ლექსის ქვეყანა“ (2003), „ღმერთით, საქართველოვ, ღმერთით“ (2008), „ვაზა-ავაზა“ (2013). ქართულ ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისა და ნაყოფიერი საზოგადოებრივი მოღვაწეობისათვის, დაჯილდოებული იყო ღირსების ორდენით, მემედ აბაშიძისა და ზურაბ გორგილაძის სახელობის პრემიებით. დაკრძალულია ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ აჭყვისთავში. საფლავის ფოტო მოგვაწოდა ქალბატონმა მედეა ხაბაზმა.
